Daar stond ik dan weer, het is zondagochtend iets voor zessen. Normaal ben ik mijn bed niet uit te krijgen, maar vandaag was ik voor de wekker wakker. De regen pist over mijn gezicht. Mijn benen rillen van de kou, of was het van de spanning? Ik wist het niet zo goed. Eigenlijk stond ik hier ook maar zo. 19 maart was ineens veel dichter dan ik had gedacht. Ineens…