Zwart goud

Ik zak dieper door mijn knieën, het ijs dat kraakt. Met mijn neus probeer ik het te ruiken, met mijn ogen wil ik het zien. De wind strijkt langs mijn blote wangen en de bevroren regen schuurt mijn huid. Ik ben een purist. Een purist die vind dat fietsen buiten in de open lucht hoort, ook in de winter. Het kou vatten is deel van de beleving. Zo vind ik…

Op zoek naar mijn grens

Drenthe 200 – 2016 Het is tweede kerstdag, het is al laat, samen met mijn vriendin rijd ik terug van een kerstdiner bij mijn ouders. Nog slechts twee dagen voor de Drenthe 200, ik krijg er een kriebel in mijn onderbuik van. Er ontstaat een enorme zin in aanstaande woensdag. Een soort verlangen om mezelf helemaal kapot te rijden. Om twaalf uur in de avond trek ik me terug in…

Drenthe 200

In de Proloog zal ik een nieuw concept gaan proberen komende zomer, mocht het aanslaan en mocht ik het leuk vinden om te doen dan ga ik er een vast item van maken op mijn website. De Proloog zal een luchtig stuk tekst zijn over mijn voorbereiding naar een doel toe. Hierbij probeer ik in te zoomen in de details en neem ik je mee in de gedachtegang van een renner…

Op zoek naar mezelf

Het miezert zachtjes, het is oktober en de herfst klopt op de deur. De herfst betekend voor een wielrenner het einde van het seizoen. Een lange periode van trainen en koersen is voorbij. De focus ligt voor even niet op het wielrennen, de teugels mogen even gevierd worden. Voor de zoveelste keer fiets ik van Varsseveld naar Aalten. Ik kende de weg, alsmaar rechtdoor. Ik kon hem met mijn ogen…

Spaanse hitte

Het was een warme dag in Spanje. Het liefst wilde ik mijn Hollandse huid bruinen op het Spaanse strand om vervolgens een duik te nemen in de golvende zee. Maar van de zee was er hier niets geen sprake, enkel de scherpe zon die het wegdek verhitte. Eindeloos zwart asfalt waar de renners van de Vuelta enkele uren later over heen zouden zoeven. Al honderden kilometers zag hij dezelfde renners…

Zweven

Lichtvoetig beweeg ik de pedalen. Op en neer. Tientallen keren per minuut. De pedalen voel ik niet. Ze verdwijnen onder mijn voeten. Alles lijkt te verdwijnen. De hobbels, het asfalt, de bochten. Het kost geen kracht. De hele wereld lijkt te lachen, alle dagen schijnt de zon. De wind blaast constant in mijn rug, in welke richting ik ook fiets. Het voelt als zweven. Eindeloos zweven op een wolkje, de…

Pijn

Soms vind ik mezelf compleet leeg knijpen het fijnste wat er is. Het laatste druppeltje energie uit mijn belabberde benen drukken. Tot het gaatje gaan en dan nog even wat dieper. Opgevouwen op het ligstuur liggen en de pijn vanuit mijn hamstrings door mijn billen voelen trekken maar er doorheen moeten duwen, van mezelf. Soms is het fijn om mezelf te kunnen haten. Tijdrijden is een gevecht met jezelf. Niemand…

Stilte

Het is een warme nazomerdag in september. Ik leg mijn fiets in het hoge gras en zet mijn helm af. Langs de waterkant is er niemand te bekennen. Er is niets. Een oneindige leegte die gevuld is met de stilte van de schijnende zon. Ik laat me neervallen in het hoge gras en ik luister. Wederom valt me op hoe stil het hier is. Ik staar naar de blauwe lucht….

1 2 3 4 Oudere berichten »