Wanneer het net niet meer leuk is – Drenthe 200

Het is misschien wel het bizarste dat ik ooit gedaan heb. Een wedstrijd van 200 kilometer, op de mountainbike en dat gedeeltelijk in het donker. Iets wat het best te omschrijven is als een kruising tussen de Elfstedentocht en een Touretappe uit 1910. Wat daar leuk aan is? Ik weet het ook nog niet precies, terwijl ik er echt 8,5 uur lang over na heb kunnen denken. Daar stond ik…

Ik geef niet op

Al kilometers reed ik alleen. Uit mijn mond hing een sliert van speeksel en slijm. Mijn handen zaten vastgeklemd in de beugel. Ik bewoog enkel mijn benen. De mannen in de bezemwagen staarden al een eeuwigheid naar mijn bezwete rug. Af en toe werd ik aangemoedigd door een verdwaalde supporter. Het waren de laatste kilometers, in de laatste koers. Ik werd er niet beter van, het maakt ook eigenlijk niets…

De langste nacht – 200km nightride

Waarom reden er zaterdagnacht 9 renners door het bos? Die vraag heb ik mezelf ook een aantal keren gesteld. Omdat het kan, zei ik dan maar tegen mezelf. Wat is er leuk aan een mountainbiketocht van 200 kilometer? Heel weinig, enkel de voorpret en de voldoening nadat de heldendaad heeft plaatsgevonden. En natuurlijk, niet te vergeten, de kudotoppers op Strava. Want, laten we eerlijk zijn, daarvoor doe je het toch!…

Fietsroes

Schijnwerpers brengen verlichting in een donker bos. Een uitgerekt sliert van renners doorkruist het met bomen omringde pad. Zo reden we al uren in de rondte. Ik genoot van de nacht, bij elke opheldering richtte ik mijn blik even omhoog. De sterren waren met velen, net als ons. We zaten al een uur of 5 op de fiets. De miezerige regen drong langzaam door de lagen kleding heen. De frisse…

« Nieuwere berichten1 ... 3 4 5