Browsing Category

Dagboek

Zwart goud

Ik zak dieper door mijn knieën, het ijs dat kraakt. Met mijn neus probeer ik het te ruiken, met mijn ogen wil ik het zien. De wind strijkt langs mijn blote wangen en de bevroren regen schuurt mijn huid. Ik ben een purist. Een purist die vind dat fietsen buiten in de open lucht hoort, ook in de winter. Het…

Op zoek naar mijn grens

Drenthe 200 – 2016 Het is tweede kerstdag, het is al laat, samen met mijn vriendin rijd ik terug van een kerstdiner bij mijn ouders. Nog slechts twee dagen voor de Drenthe 200, ik krijg er een kriebel in mijn onderbuik van. Er ontstaat een enorme zin in aanstaande woensdag. Een soort verlangen om mezelf helemaal kapot te rijden. Om…

Spaanse hitte

Het was een warme dag in Spanje. Het liefst wilde ik mijn Hollandse huid bruinen op het Spaanse strand om vervolgens een duik te nemen in de golvende zee. Maar van de zee was er hier niets geen sprake, enkel de scherpe zon die het wegdek verhitte. Eindeloos zwart asfalt waar de renners van de Vuelta enkele uren later over…

Zweven

Lichtvoetig beweeg ik de pedalen. Op en neer. Tientallen keren per minuut. De pedalen voel ik niet. Ze verdwijnen onder mijn voeten. Alles lijkt te verdwijnen. De hobbels, het asfalt, de bochten. Het kost geen kracht. De hele wereld lijkt te lachen, alle dagen schijnt de zon. De wind blaast constant in mijn rug, in welke richting ik ook fiets….

Pijn

Soms vind ik mezelf compleet leeg knijpen het fijnste wat er is. Het laatste druppeltje energie uit mijn belabberde benen drukken. Tot het gaatje gaan en dan nog even wat dieper. Opgevouwen op het ligstuur liggen en de pijn vanuit mijn hamstrings door mijn billen voelen trekken maar er doorheen moeten duwen, van mezelf. Soms is het fijn om mezelf…

Stilte

Het is een warme nazomerdag in september. Ik leg mijn fiets in het hoge gras en zet mijn helm af. Langs de waterkant is er niemand te bekennen. Er is niets. Een oneindige leegte die gevuld is met de stilte van de schijnende zon. Ik laat me neervallen in het hoge gras en ik luister. Wederom valt me op hoe…

Nakend

Er is een mengsel van zweet, speeksel, snot, bloed en kettingolie op mijn lichaam neer gedaald. Terwijl het zweet langzaam transformeerd in zoutkristallen ben ik naarstig op zoek naar een bidon met water. Niet om mezelf te hydrateren na een zweterig criterium, maar om de ellende van deze koers weg te spoelen. Een duistere schemer daalt langzaam neer op de…

Virtueel Kampioen

De wind staat lelijk op de kant. Aan de rechterkant van de brede Brouwersdam probeert een groepje weg te rijden. Ze krijgen geen ruimte. Ik kijk vanaf een afstandje toe hoe ze met het ganse peloton in hun wiel het tempo opvoeren. De renner op kop houdt de benen even stil. Ik zie een gaatje en denk, dit is het…

« Newer Posts1 2 3 4 5 Older Posts »